piyanist

geceleri piyano sesi geliyor üst kattan

piyanist duvarlar,

yaslı koltuğa kıvrılıyorum.

uzun ince parmaklarını görüyorum gözümü kapatıp. 

ellerini düşünüyorum.

ve uykuya dalıyorum her gün. 

bir kaç gündür kesildi piyano sesi. 

ben mi uyduruyorum olmayan bir şeyi 

beynimin oyandığı bir oyun muydunuz başından beri

çalıyor işte 

beyfendi duyuyorum sesinizi. nerdesiniz? 

bulun beni ne olur, lütfen bulun beni. söz veriyorum sonuna kadar dinleyeceğim. 

oturup yıllarca çalsanız bile hiç kıpırdamadan dinlerim sizi

biliyorum bir iç döküş sizinki

piyanoya nasıl içli içli ağlıyorsunuz

bilmiyor muyum bayım?

çığlıklarınızı duymuyorum mu sanıyorsunuz? 

o kadar kalın değil piyanist duvarlar 

gökyüzüne bakıyorsunuz.

çünkü gökte umut vardır. 

yoktur ama öyle güzeldir ki gök, insan aldanır.

bunu biliyorsunuz, yine de göğe bakıyorsunuz. 

tabii, baş ucu kitabınızın altı çizili mısraları bunlar;

''İkimiz birden sevinebiliriz, göğe bakalım.'' 

ses kesildi, her zamankinden daha çabuk bitirdiniz bugün 

göremiyorum ama hissediyorum. 

siz çalın ne olur, nasıl olsa duyarım ben sizi her yerden 

diğer şehirden, diğer ülkeden, gökyüzünden. 

çünkü his işidir bunlar. 

beden nerde olursa olsun, kalp kalbi duyar, ruhlar birbirine dokunur.

sizi görmesem de olur. 

hiç tanışmasakta olur. 

siz bu akşam biraz daha çalın. 

sesiniz beni uyutsun ne olur

Ege San